Koffie te koop

Kruideniers

Kruideniers boden hun waren in de negentiende eeuw in bulk aan. Voor gebrande koffie betekende dat in grote afgesloten blikken, te bewaren op een warme en droge plaats. De kruidenier bepaalde welke keuze de klant had. Doorgaans had hij voor koffie enkele kwaliteitsniveaus in de aanbieding. De kruidenier bepaalde ook de prijs.

De klant nam aanvankelijk zelf een recipiënt mee om de bonen in te doen. Een ingevet leren zakje liet geen lucht of geur door. Ook een papieren puntzak deed dienst, hoewel die de kwaliteit van de koffie niet ten goede kwam bij langere bewaring.

Verpakkingen

Branders hadden er belang bij dat klanten hun product verkozen boven een ander. Ze zorgden daarom niet alleen voor een kwalitatieve, blikken verpakking voor hun gebrande bonen, maar ook voor een opvallende. Sommigen kozen voor exotische taferelen, anderen voor een kleur in combinatie met een dier. Denk maar aan de De Roode Pelikaan, De Witte Zwaan of De Zwarte Kat. Toen koffie vanaf de twintigste eeuw werd verpakt in kleinere blikken, voor thuis, kwamen de branders echt in de huizen binnen en werd het belang van branding nog groter. 

Met de uitvinding van de vacuümverpakking rond 1950 kwam ook gemalen koffie te koop. Die verpakking weerde alle schadelijke invloeden van buitenaf. Het nadeel dat de gassen die gebrande koffie zelf produceerde niet afgevoerd konden worden met aromaverlies tot gevolg, werd opgelost met een ventiel.

De eerste portieverpakking, die net genoeg koffie bevatte voor  één kopje, was de voorgedoseerde filter die Rombouts in 1958 ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling op de markt bracht. Aan het einde van de twintigste eeuw zorgden de pads en capsules van Senseo en Nespresso ervoor dat portieverpakkingen niet meer weg te denken zijn.