Dit verhaal behandelt de stroopfabricage (ook wel gekend als siroop) in de streek van Borgloon tussen 1800 en nu.
Hoe evolueerde de stroopsector van huisnijverheid tot industrie? Hoe wordt stroop gemaakt? Wie waren de grote Loonse stroopstokers en waarom is de (Loonse) stroop tegenwoordig nagenoeg uit het dagelijkse beeld verdwenen? Lees er hier alles over.
Door Krista Caimo, 2013
Stroop stoken is aanvankelijk een huisnijverheid en is één van de vormen van fruitbewaring. Rond 1880 krijgt stroop ook een commercieel karakter. Door de inschakeling van de stoommachine in het productieproces kan het aanbod sterk worden uitgebreid. De aanleg van wegen en spoorlijnen in Limburg stimuleert het aanbod verder.
In de stationsomgeving van Borgloon zullen zich rond 1880 verscheidene stroopstokers vestigen waarvan er drie snel faam zullen maken. We gaan dieper in op de evolutie die de stroopfabrieken Meeckers-Poncelet, Charles Wynants et soeur en Wynants-Groenendaels doorlopen: van bloei tot neergang.
Vanaf de jaren '50 van de twintigste eeuw raakte de stroopsector in verval. We bekijken het bredere kader waarin de stroopstokers moeten opereren en zien hierin de oorzaken voor hun tanende succes. Recent krijgt het ambachtelijk stroopstoken echter groeiende toeristische interesse.