Het Belgisch trekpaard

Vroeger geleken alle paarden veel meer op elkaar omdat ze allemaal gelijkaardig werk moesten leveren. Met de komst van de Industriële Revolutie was er behoefte aan aparte types paarden voor landbouw en voor industrie. Het zogenaamde 'trekpaard' combineerde best van al kracht en uithoudingsvermogen met een zacht karakter.

Vanaf de tweede helft van de 19de eeuw werd de selectie van dit ras professioneel georganiseerd en begon de 75-jarige glorietijd van het Belgisch trekpaard. Daarna bracht de toenemende mechanisering van de landbouw het trekpaard in verdrukking. Dit verhaal is gebaseerd op 'Het Belgisch trekpaard. Een levend monument' van Paul De Brauwer.

Door Paul De Brauwer, 2009

Driespan paarden aan de ploeg, Collectie Paul De Brauwer.

Wortels van het zware paard

Tot de achttiende eeuw werd er overvloedig gekruist zonder een duidelijk doel. Er waren wel regionale verschillen, paarden werden daarom ook benoemd volgens die geografische herkomst.

Het nut van zware paarden

Paarden waren, wegens de hoge kostprijs, aanvankelijk het exclusieve bezit van adel, overheid, rijke burgers en herenboeren.

Mollig is weer 'in'

De samenwerking tussen de fokkers en de Oostenrijkse bewindvoerders verliep nooit erg vlot. Onder het bewind van keizer Napoleon verging het de paardenfokkerij al niet veel beter. Alle steunmaatregelen werden in 1793 afgeschaft of opgeschort.

Doelmatige kruising

Zolang een paard niet volledig is doorgefokt, spreken we beter van een 'variant' of 'type' dan van een 'ras'. In de jaren 1880 werden het Vlaamse paard, de Ardenner en de Brabander als eenzelfde ras beschouwd.

Gloriejaren

De periode van 1880 tot 1950 zouden ware gloriejaren worden voor het Belgisch trekpaard, ook al ging het toen net als vroeger met hoogtes en laagtes.

Uit het oog, niet uit het hart

Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog lieten 5.264 fokkers hun paarden in het stamboek inschrijven. Met de oorlog viel de uitvoer helemaal stil. De paardenstapel was serieus uitgedund door gevechten, opeisingen en honger. Pas na 1923 was er sprake van herstel.

Terug naar boven